कुन्नी

कति पायौ बैगुनिको उपमा कुन्नी ?

आँखा नदेखिने त्यो बैशमा कुन्नी ? 

बेइमानी त मेरो अतित सँग गर्यौ 

के देखियो कमजोरी म मा कुन्नी ?

बनाउछु

अब छुट्टै नामको मुटु  बनाउछु  

मेरो मात्र कामको मुटु बनाउछु 

मायामा जति धोका खाएँ पनि 

नदुख्ने फलामको मुटु बनाउछु

सम्म

जाउ बनेर जाउ बैगुनी हुँदा सम्म

सबैलाई नभई’ नहुनी हुँदा सम्म

ओइलिएको फूल कस्ले चुम्छ ?

छर सुगन्ध छर तरुनी हुँदा सम्म

सकेन

खाडीमा निदाएको साथी ब्युझिन सकेन 

जस्तो गएको थियो त्यस्तै फर्किन सकेन 

बारम्बार भोगेर,देखेर पनि आमाको आसु 

मेरो  देशको  परिस्थिती  बद्लिन सकेन

सहि

कहिले जित’ कहिले हारै सहि

सधै यस्तै चल्ने यो संसारै सहि           

जीवनको गती  एकनास हुँदैन  

कही हतार’कही बिस्तारै सहि     

मरिहत्ते गर्ने सयौ नहोलान् तर 

माया दिने होउन् दुई चारै सहि    

आगन सम्म पुगेर फर्कनु भन्दा 

भागौ !नाघेर गारै, तगारै  सहि

म’ त भन्छु दोधारमा नराखिदेउ 

गर निधो कि वार कि पारै सहि

सकियो

जिउन थामेको सम्बन्धको डोरै सकियो 

अब थोरै बाँकी छ जीवन, थोरै सकियो 

मेरा यि पाइलाहरु बाटो मूनी परे पछि 

मात्र पिडा छ, खुशीहरु पोहोरै सकियो

तिम्रै

यो घर पनि तिम्रै 

र थर  पनि  तिम्रै 

तिमी भनेर आँए 

रहर  पनि  तिम्रै 

गाउँ पराइ  भयो 

शहर पनि  तिम्रै 

आँफै प्रश्न गरेर 

उत्तर  पनि  तिम्रै 

अब खाने अमृत 

जहर  पनि तिम्रै

खेलिरहेछ

कोहि मायाको चाल खेलिरहेछ

हो ऊ' साच्चै कमाल खेलिरहेछ 

देख्नु भेट्नु छैन' खेल मैदानमा 

सामाजिक  संजाल खेलिरहेछ  

हेर्छु' प्रेम खुशी हो! भन्नेहरुको 

आँखामा फेवाताल खेलिरहेछ  

तिम्रो  नजरमा नशा छ भन्ने ऊ   

सराबमा   आहाल  खेलिरहेछ   

प्रेमलाई ठाउँ  छैन'  यो मनमा 

मेरो  राष्ट्र   नेपाल  खेलिरहेछ   

गराएर

घरलाई  नै  अदालत गराएर 

गयौ  भुलको अबगत गराएर  

आशुको  बदला' नशा दियौ 

सराब  पिउने  आदत गराएर 

तोद्यौ  बाचा  र सम्बन्धलाई 

दियौ उपमा हिरासत गराएर    

धुजा, धुजा पार्यौ मेरो छाती 

खुनै  खुनले लतपत  गराएर 

गई' उस्कै निम्ती रोकिएको 

यो  मुटुलाई सहमत गराएर   

छोड्यौ! बेहाल बिरक्त मेरो 

जिवन फेरि यथावत गराएर   

के छ र

भनिदेउ खास बाध्यता के छ र ?

भेट हुनै गाह्रो ब्यस्तता के छ र ?

लाग्छ ! तिमी पनि मान्छे नै हौ 

त्यो  बाहेक बिशेषता के छ र ?

काल  जित्दैनौ' जितेर  मान्छे !

यद्यपि  अरु  क्षमता  के छ र ?

फेरिन्छ  सम्बन्ध  लुगा  सरि      

मान्छेको आवस्यकता के छ र ?

कति जिउँछौ स्वार्थको निम्ती 

लेखेको त्यहाँ  बिरता के छ र  ?

होनी

बाँचेको छु’ मरी मरी त्यस्तै त हो नि 

को नै छ र अजम्बरी त्यस्तै त हो नि

तिमी आकाशको जून साबित भयौ 

म भुइको धुलो सरि त्यस्तै त हो नि 

सक्त, असक्त  समान  हुन्न  रहेछ 

तिम्रै  मात्र मनपरी त्यस्तै  त हो नि 

जब प्रेममा  झुक्न सिके तिमी सँग 

अडान  अनेक थरी त्यस्तै  त हो नि

तिमीले झै मैले पनि  भुल्न सकिन 

तिम्रै  याद घरिघरि त्यस्तै त हो नि

नजर  जुधाई  बोल्न सकिन भेट्दा  

चाहेर नि  सधै भरी त्यस्तै त हो नि

मेरो

सिन्दुर हैन’  निधारको टिका मेरो हो 

तिम्रो पियारी पहिले प्रेमिका मेरो हो

हिड्छन्  राम र सिता झै जोडी बनी 

उनि कुनै समयको  राधिका मेरो हो

मुल्य

बिताउनु छ' रातको मुल्य कति हो ?

जिउनु पर्छ' भातको मुल्य कति हो ?

 मेरो  शिर'  तिम्रो  चरण  बराबर

बताइ देउ' हातको  मुल्य कति हो ?

प्रेमको मुल्य' ज्यान दिएर चुकाए  

उन्ले गरेको घातको मुल्य कति हो ?

सुन हे! माली' फूलको ब्यापारीहरु  

सँगै  रहने  पातको  मुल्य कति हो ?

सराब  बेच्नेहरु  लाई  मेरो  प्रश्न  

कलेजी अनि मातको मुल्य कति हो ?

धेरै भयो' सुनेको ठुलो-सानो यहाँ 

कुन  मानव जातको मुल्य कति हो?

दिएर

पाउदैनौ माया यो सुन दिएर

प्रलोभनमा तारा, जून दिएर 

मनको  दाग  मेटाउन  भन्यौ 

मेरो  हातमा,  साबुन  दिएर  

गरिबलाई यो के गर्यौ दया 

भोको पेटमा, कानुन  दिएर 

मुटु  लगीन्  उनले बदलामा 

बच्चालाई  झै, बेलुन दिएर

कुन रोजी मैले  गरे तपस्या 

गयौ  मेरो भाग,  कुन दिएर 

रक्त दान  दिने र लिने हुन्थे 

हुने भय आफ्नो, खुन दिएर

गयो

आयो फर्केर गयो 

फेरी   तर्केर  गयो 

रोयो एकान्त बसी 

छाती  चर्केर गयो 

बेहोसी यो मनमा 

पानी  छर्केर गयो 

रोक्दै गर्दा रुन ऊ

आत्मा धर्केर गयो 

उस्तै आभास गरे 

बर्षा  दर्केर  गयो

पुगेर

रोक्यो अडान  परिवर्तनमा पुगेर 

पार्टी बद्लीयो निर्वाचनमा पुगेर

सपुतले सपथ  लिएर कुपुत भो 

के सुन्यो? भाषण सदनमा पुगेर 

सोचे!अब दगुर्छ मेरो नेपाल पनि 

रोकियो सभाको मिलनमा पुगेर 

एक झुपडिमा देउता प्रकट भयो  

र किन्यो मत आश्वासनमा पुगेर 

दैलोमा गरेको बाचा र कसमहरु 

भुल्यो  बिजयको आगनमा पुगेर 

चुनेको मानिसहरु मानिस रहेनन्  

बाँदरको  चाल  चलनमा  पुगेर 

देशको शरीर बेचेर सुख किनेछन् 

नेपाल  आमाको धड्कनमा पुगेर

बिक्री

अघी  पछी  नहेरी  बिक्रीमा 

राखेछौ  मुटु  फेरी  बिक्रीमा  

जीवनमा उज्यालो पाए पछी  

भुल्यौ,राख्यौ अधेरी बिक्रीमा

देउ

कसुरहरु  छानीछानी  गर्न देउ  

नजरलाई  मनोमानी  गर्न  देउ 

हामी  मिल्नु  पर्छ’ छोड  सब 

दुनियाँलाई आनाकानी गर्न देउ

बोकेर

हिडें बोकेर अभिलासाहरु 

तिमीलाई पाउने आशाहरु 

तर छेकिदिन्छ मेरो बाटो 

तगारो  बनेर   तमासाहरु

बुढो

जति  सोचें  त्यति झन बुढो हुँदैनन्  

खाता पाता जस्तो धन बुढो हुँदैनन्   

देबकोटा बुढा भई गए' नाम छोडी 

मर्दैनन्   मुना  मदन   बुढो  हुँदैनन्    

कागज पुरानो भयो र कलम पनि 

तर  लेखेको  लेखन  बुढो  हुँदैनन्     

छाला  चाउरी  पर्दैमा'  रहर मरेन 

तन  जस्तै  मनहरु   बुढो  हुँदैनन्      

उमेर धेरै  भयो  भनेर कहाँ  हुन्छ?

गन्ती  होइन  जीवन बुढो  हुँदैनन्

दुईवटा

हेर्थे   सधै  नयन  उघारी  दुईवटा 

एउटा  मन्दिरमा  पूजारी  दुईवटा 

निशाना चुक्यो भनिदिए ढाटेर सत्य 

थियो एक सिकार सिकारी दुईवटा 

यस्तो एउटा तुफान चल्यो अनयासै 

माया  र  मुटु लग्यो बढारी दुईवटा  

रमाएर  अर्कै  हात  समाएर  गई 

हेरे आँखा झिमिक्क नपारी दुईवटा 

एक आफ्नो जिवन अर्को तिम्रो याद 

बन्यो  सधै  मेरो  महामारी दुईवटा 

तिम्रो बारे जान्न पाँउ अनि रुन पाँउ 

गर्न  बाँकी  छ भलाकुसारी दुईवटा

गजल - गएपछि

उस्तै

काठमाडौं उस्तै पोखरा उस्तै 

छ फूल, अनि छ भमरा उस्तै 

प्रेममा  ज्यान  र सानो मुटु 

जोखिममा पर्ने खतरा उस्तै

कोही मिलनमा हाँस्दा खेरी 

कसैलाई पिडा बिचरा उस्तै 

छैन भिन्न  मेरो आँखा अनि      

बर्षामा  उर्लिने  छहरा उस्तै 

कसरी  धेरै बुझ्यौ तिमीले?

पढेको प्रेमको कखरा उस्तै

कहाँ हुन्छ

तिम्रै मात्र  मनपरी  कहाँ हुन्छ ?

मन फेर्छौ घरिघरि  कहाँ हुन्छ ?

माया हुन्न भन्छौ’ हुँदैन भन्छौ 

थोरै प्रयास  नगरी कहाँ हुन्छ ? 

शुख, दु:ख  आउछ पिरतीमा 

हतासिएर  त्यसरी कहाँ हुन्छ ?

पिरती  पूजा  अनि  दर्शन हो 

नगरीकन  चाकरी  कहाँ हुन्छ ?

मैले  कसै  सँग  बोल्नै  नहुने

सजाय अनेक थरी कहाँ हुन्छ ?

गजल - खबर

गजल

चलेकै छ

भए  म’ सर्वहारा चलेकै छ 

जेन, तेन गुजारा चलेकै छ 

घाइते छु’  बैसाकी छ मेरो 

पुगेसरि  साहारा चलेकै छ 

सुचारु भो  तिमी गए पछी 

यि नयनमा धारा चलेकै छ 

पागल भनुन्’ भनुन्  बहुला 

उस्तै हुनेछ  पारा चलेकै छ 

छैन  घामले पालो भुलेको 

भुलेर जुन, तारा चलेकै छ 

सम्बन्ध चलेन’ हामी रोयौ 

तर संसार सारा चलेकै छ

जेल छैन  माया  मार्नेलाई  

आजाद मनमारा चलेकै छ

माग

ज्ञान धेरै बोलि कम मागेको छु 

फेरी  एउटा  गौतम मागेको छु

बुद्ध देउ होइन भने शान्ति देउ   

दुई   कुरा  हरदम  मागेकोछु

देख्छु

हरेक मान्छे अगाडि एक  मुकुट देख्छु 

देशमा देशद्रोहीको  नाता अटुट देख्छु 

अबसर देख्दिन अनि रोजगार देख्दिन 

हत्या गर्नेलाई  दिने सजाय छुट देख्छु

भोग्नै पर्छ

भोग्नै पर्छ सबै जे - जे  निधारमा छन्  

ब्यर्थ कोही ब्यस्त कोही हतारमा छन्   

खुशीको बहाना किन गर्दैछन् प्रेमीहरु 

थाहा छ सबै दुखी हुन् जो प्यारमा छन्

देख्दिन

काल  आउन  गरेको ढिला देख्दिन 

तर  मलामी  नै  फुर्सदिला देख्दिन 

सकिन्छ  कि  जिन्दगी  अकालमा 

भविश्यको कुनै सिलसिला देख्दिन

रुदै

कस्ले देख्छ घाउ रुदै छ

छोरो हास्छ बाउ  रुदै छ  

यात्रामा थकान  भएको 

मान्छेको त पाउ रुदै छ 

कस्ले हो सराप दिएको

हाम्रो  देश  गाउँ  रुदै छ 

यो बेरोजगार र सास्ती 

हो  भोगेर  ठाउँ  रुदै छ 

धेरै अर्थ भेट्छु कहानी 

छाती छेउ-छाउ रुदै छ   

छन्द - पाबुक्काङ

गण - मजय

सुत्र - sss isi iss, 

विश्राम - ६ अक्षरमा

बेचेर

बाउले इज्जत किन्थे धान बेचेर 

छोरोले धन ल्यायो इमान बेचेर 

अनिकाल पूर्न भात  किनेको हुँ 

चामल  पकाउने  ओदान बेचेर 

बेरोजगारी  पीडा छ’  सबैलाई  

खानु पर्ने बा’को पहिचान बेचेर 

जवान ठग्छ तब लाग्छ’म हिडुँ 

अरब, कोरिया र जापान बेचेर 

गरीब अब्दुलको’ इमान बिक्यो 

बाइबल किन्यो अल्कुरान बेचेर 

चहल - पहल  छ’ महल आजै 

म  मन्दिर किन्छु  भगवान बेचेर 

धन ठुलो साबित गर्‍यो  धनाद्य

सम्मानित  भयो  अपमान बेचेर  

गजल  बिकेनन्  गजलकारको

कोही कमाउदैछन् उखान बेचेर 

मुर्ती बिक्न छाडे पछी देउताको 

हिद्दै छन् कलाकार सैतान बेचेर 

त्यसलाई माने धनी जो फर्कदा  

मन, मुटु ल्याउछ मुस्कान बेचेर

सकिदै  छ जगत’ बनेर स्वार्थी 

मान्छेलाई हावा र तुफान बेचेर