हसिया हुँदै

चोट आए पछि खुकुरी  र हसिया हुँदै 

गयो अचानो सरि मन छियाछिया हुँदै 

चिया पसल  बन्द गरेर’ भट्टि सरिछौ 

सर्यो सराब तिरै मेरो हिया'चिया हुँदै 

गास काटेर खुवाउने सँग अंश माग्यो 

जब छोरा गए ठुला अनि बलिया हुँदै 

बृद्ध बाआमाले’ आश्रम  पाए उपहार   

छोरो हुर्काएको हलिया र भरिया हुँदै  

  

अरुकै भयो मेरो भनी गर्व गर्ने  माटो 

पालेर  जीवन बन्दकी र अधिया हुँदै

कसरी मेरो भनु? यो गजललाई पनि 

आगमन  भो अरब  बाट इन्डिया हुँदै

हेरे

उनलाई  मन  दिएर  पनि हेरे 

र उनको मन  लिएर  पनि हेरे   

युगल बनेर नि हेरे’ छैन सुख 

एकल जीवन जिएर पनि हेरे!

जस्तो

सधैं तिम्रो चुरिफुरी खेले जस्तो 

गर्छौ कुरा  भुराभुरी खेले जस्तो 

सिमानाको रक्षकलाई थाहा छ

हैन अर्थ  बहादुरी  खेले  जस्तो 

छुट्याउदैन यो  आफ्नो र पराइ 

हैन मजाक खुकुरी खेले जस्तो 

मौसम सरि फेरिन्छ  तिम्रो कुरा 

अनि गर्दछौ मन्जुरी खेले जस्तो

मुटुमा चोट लाग्छ त्यो नजरले,

नहेर्नु  है ! घुरिघुरी खेले जस्तो 

भएपछि

गोधुली  सकिएर  साम  भए पछि 

भेटौँला यो शरीर आराम भए पछि 

तिमी चुपचाप बस्नु, हल्ला नगर्नू  

गाह्रो हुन्छ फेरी बदनाम भए पछि

के हुन्छ

म' मरे भने बचाउने उपाय के हुन्छ ?

निधो गरे मर्ने' तिम्रो राय के हुन्छ ?

मेरो मृत्युको कारण कुनै पलहरु !

तिमीलाई रुनु परे सजाय के हुन्छ ?

आयौ

दिवा ढले पछी आयौ 

दियो बले पछी आयौ 

समाजमा कुराको ति 

हुरी  चले पछी आयौ 

कठोर त्यो कथाले यो 

मनै गले  पछी आयौ 

लगाबले यहाँ आत्मा 

पुरा जले पछी आयौ 

सबै  यहाँ  बने  बैरी 

तिमी छले पछी आयौ 

छन्द : रक्षा 

गण : ज रा गु

शुत्र : isi  sis ss 

विश्राम : ४

मान्छे

म' मायामा हारेको मान्छे 

आँफैलाई  मारेको मान्छे 

कतै देख्यौ  भने त्यो म हुँ 

अश्रु धारा  झारेको मान्छे 

मर्ने, बाच्नेको दोसाद मा 

म'  बैतर्नी तारेको  मान्छे 

तिम्रै कारण आफ्ना सँग  

बोली सम्म बारेको मान्छे

तिमी गयौ' काल आएन 

मै हुँ एक्लै पारेको मान्छे

ऊ फुल्ने, फल्ने बने पछी 

भुल्यो बोट सारेको मान्छे