बोकेर

हिडें बोकेर अभिलासाहरु 

तिमीलाई पाउने आशाहरु 

तर छेकिदिन्छ मेरो बाटो 

तगारो  बनेर   तमासाहरु

बुढो

जति  सोचें  त्यति झन बुढो हुँदैनन्  

खाता पाता जस्तो धन बुढो हुँदैनन्   

देबकोटा बुढा भई गए' नाम छोडी 

मर्दैनन्   मुना  मदन   बुढो  हुँदैनन्    

कागज पुरानो भयो र कलम पनि 

तर  लेखेको  लेखन  बुढो  हुँदैनन्     

छाला  चाउरी  पर्दैमा'  रहर मरेन 

तन  जस्तै  मनहरु   बुढो  हुँदैनन्      

उमेर धेरै  भयो  भनेर कहाँ  हुन्छ?

गन्ती  होइन  जीवन बुढो  हुँदैनन्

दुईवटा

हेर्थे   सधै  नयन  उघारी  दुईवटा 

एउटा  मन्दिरमा  पूजारी  दुईवटा 

निशाना चुक्यो भनिदिए ढाटेर सत्य 

थियो एक सिकार सिकारी दुईवटा 

यस्तो एउटा तुफान चल्यो अनयासै 

माया  र  मुटु लग्यो बढारी दुईवटा  

रमाएर  अर्कै  हात  समाएर  गई 

हेरे आँखा झिमिक्क नपारी दुईवटा 

एक आफ्नो जिवन अर्को तिम्रो याद 

बन्यो  सधै  मेरो  महामारी दुईवटा 

तिम्रो बारे जान्न पाँउ अनि रुन पाँउ 

गर्न  बाँकी  छ भलाकुसारी दुईवटा

गजल - गएपछि

उस्तै

काठमाडौं उस्तै पोखरा उस्तै 

छ फूल, अनि छ भमरा उस्तै 

प्रेममा  ज्यान  र सानो मुटु 

जोखिममा पर्ने खतरा उस्तै

कोही मिलनमा हाँस्दा खेरी 

कसैलाई पिडा बिचरा उस्तै 

छैन भिन्न  मेरो आँखा अनि      

बर्षामा  उर्लिने  छहरा उस्तै 

कसरी  धेरै बुझ्यौ तिमीले?

पढेको प्रेमको कखरा उस्तै

कहाँ हुन्छ

तिम्रै मात्र  मनपरी  कहाँ हुन्छ ?

मन फेर्छौ घरिघरि  कहाँ हुन्छ ?

माया हुन्न भन्छौ’ हुँदैन भन्छौ 

थोरै प्रयास  नगरी कहाँ हुन्छ ? 

शुख, दु:ख  आउछ पिरतीमा 

हतासिएर  त्यसरी कहाँ हुन्छ ?

पिरती  पूजा  अनि  दर्शन हो 

नगरीकन  चाकरी  कहाँ हुन्छ ?

मैले  कसै  सँग  बोल्नै  नहुने

सजाय अनेक थरी कहाँ हुन्छ ?

गजल - खबर

गजल