जस्तो

सधैं तिम्रो चुरिफुरी खेले जस्तो 

गर्छौ कुरा  भुराभुरी खेले जस्तो 

सिमानाको रक्षकलाई थाहा छ

हैन अर्थ  बहादुरी  खेले  जस्तो 

छुट्याउदैन यो  आफ्नो र पराइ 

हैन मजाक खुकुरी खेले जस्तो 

मौसम सरि फेरिन्छ  तिम्रो कुरा 

अनि गर्दछौ मन्जुरी खेले जस्तो

मुटुमा चोट लाग्छ त्यो नजरले,

नहेर्नु  है ! घुरिघुरी खेले जस्तो 

भएपछि

गोधुली  सकिएर  साम  भए पछि 

भेटौँला यो शरीर आराम भए पछि 

तिमी चुपचाप बस्नु, हल्ला नगर्नू  

गाह्रो हुन्छ फेरी बदनाम भए पछि

के हुन्छ

म' मरे भने बचाउने उपाय के हुन्छ ?

निधो गरे मर्ने' तिम्रो राय के हुन्छ ?

मेरो मृत्युको कारण कुनै पलहरु !

तिमीलाई रुनु परे सजाय के हुन्छ ?

आयौ

दिवा ढले पछी आयौ 

दियो बले पछी आयौ 

समाजमा कुराको ति 

हुरी  चले पछी आयौ 

कठोर त्यो कथाले यो 

मनै गले  पछी आयौ 

लगाबले यहाँ आत्मा 

पुरा जले पछी आयौ 

सबै  यहाँ  बने  बैरी 

तिमी छले पछी आयौ 

छन्द : रक्षा 

गण : ज रा गु

शुत्र : isi  sis ss 

विश्राम : ४

मान्छे

म' मायामा हारेको मान्छे 

आँफैलाई  मारेको मान्छे 

कतै देख्यौ  भने त्यो म हुँ 

अश्रु धारा  झारेको मान्छे 

मर्ने, बाच्नेको दोसाद मा 

म'  बैतर्नी तारेको  मान्छे 

तिम्रै कारण आफ्ना सँग  

बोली सम्म बारेको मान्छे

तिमी गयौ' काल आएन 

मै हुँ एक्लै पारेको मान्छे

ऊ फुल्ने, फल्ने बने पछी 

भुल्यो बोट सारेको मान्छे

थियो

कुरो   समय  सान्दर्भिक  थियो 

तर  विपक्षी  अत्याधिक  थियो  

दर्जा  विभाजन गरिदैथ्यो जहाँ 

त्यहाँ मेरै  आफ्ना सरीक थियो 

माया प्रेम गर्नेहरुको   मेरो  झै  

सबैको  कहानी  मार्मिक थियो 

ठुलै  पदाधिकारी  बनेर  आज 

चिन्दैन जो हिजो नजिक थियो 

तिमीले जस्तै राजनीति जान्दिन 

त्यसैले  हार्नु  स्वभाविक  थियो   

मुटुको  मुल्य  खेलौना  बराबर 

जहाँ  सम्बन्ध  आधुनिक थियो

 

उस्ले मार्यो, म मरे ! सुन' रमिते 

अपराध  त्यो  सामुहिक  थियो

आएर

बल्ल गयो हिजो,अस्ती आएर 

पीडा  दिन्छ  मेरै  बस्ती आएर 

चुनौती किन यो जिन्दगीलाई 

सताउँछ  जबर्जस्ती  आएर ?