आयौ

दिवा ढले पछी आयौ 

दियो बले पछी आयौ 

समाजमा कुराको ति 

हुरी  चले पछी आयौ 

कठोर त्यो कथाले यो 

मनै गले  पछी आयौ 

लगाबले यहाँ आत्मा 

पुरा जले पछी आयौ 

सबै  यहाँ  बने  बैरी 

तिमी छले पछी आयौ 

छन्द : रक्षा 

गण : ज रा गु

शुत्र : isi  sis ss 

विश्राम : ४

मान्छे

म' मायामा हारेको मान्छे 

आँफैलाई  मारेको मान्छे 

कतै देख्यौ  भने त्यो म हुँ 

अश्रु धारा  झारेको मान्छे 

मर्ने, बाच्नेको दोसाद मा 

म'  बैतर्नी तारेको  मान्छे 

तिम्रै कारण आफ्ना सँग  

बोली सम्म बारेको मान्छे

तिमी गयौ' काल आएन 

मै हुँ एक्लै पारेको मान्छे

ऊ फुल्ने, फल्ने बने पछी 

भुल्यो बोट सारेको मान्छे

थियो

कुरो   समय  सान्दर्भिक  थियो 

तर  विपक्षी  अत्याधिक  थियो  

दर्जा  विभाजन गरिदैथ्यो जहाँ 

त्यहाँ मेरै  आफ्ना सरीक थियो 

माया प्रेम गर्नेहरुको   मेरो  झै  

सबैको  कहानी  मार्मिक थियो 

ठुलै  पदाधिकारी  बनेर  आज 

चिन्दैन जो हिजो नजिक थियो 

तिमीले जस्तै राजनीति जान्दिन 

त्यसैले  हार्नु  स्वभाविक  थियो   

मुटुको  मुल्य  खेलौना  बराबर 

जहाँ  सम्बन्ध  आधुनिक थियो

 

उस्ले मार्यो, म मरे ! सुन' रमिते 

अपराध  त्यो  सामुहिक  थियो

आएर

बल्ल गयो हिजो,अस्ती आएर 

पीडा  दिन्छ  मेरै  बस्ती आएर 

चुनौती किन यो जिन्दगीलाई 

सताउँछ  जबर्जस्ती  आएर ?

भनेको छु

हुदैन भने' मिलन  भनेको छु

बसिनेछ  अनसन भनेको छु

रमाइलो  चरण   मायाको 

गर्न हुन्न समापन भनेको छु 

मुटुको साटो' माया हो माग  

हुनै पर्छ सम्बोधन भनेको छु 

बिछोडको  कारण चाहियो         

चाहिदैन  समर्थन भनेको छु 

तिमी जानु  अगाबै  यो मेरो 

अर्थी गर्नु बिसर्जन भनेको छु 

गर्छौ

प्रबासमा  कमाएर  गजब  गर्छौ  

आफू  मात्र  रमाएर गजब  गर्छौ   

भुल्यौ ताते-ताते गराएको औंला 

अर्कै  हात  समाएर  गजब गर्छौ

सकिन

भो! तिमी सँग बाजेर सकिन 

बोली मात्र गयो खेर सकिन 

नयाँ   दिन,  नयाँ   बहाना 

तिम्रो  कहानि पढेर सकिन

थाहा छ, यो प्रेम  यस्तै हो 

पाउन  माया चाहेर सकिन 

भुल्नै  पर्ने  बाध्यता  देख्छु 

रोइ  रहन   सम्झेर सकिन 

के हो निर्णय ? भने  हुन्थ्यो 

बस्नलाई  भो अबेर सकिन