देख्दिन

काल  आउन  गरेको ढिला देख्दिन 

तर  मलामी  नै  फुर्सदिला देख्दिन 

सकिन्छ  कि  जिन्दगी  अकालमा 

भविश्यको कुनै सिलसिला देख्दिन

रुदै

कस्ले देख्छ घाउ रुदै छ

छोरो हास्छ बाउ  रुदै छ  

यात्रामा थकान  भएको 

मान्छेको त पाउ रुदै छ 

कस्ले हो सराप दिएको

हाम्रो  देश  गाउँ  रुदै छ 

यो बेरोजगार र सास्ती 

हो  भोगेर  ठाउँ  रुदै छ 

धेरै अर्थ भेट्छु कहानी 

छाती छेउ-छाउ रुदै छ   

छन्द - पाबुक्काङ

गण - मजय

सुत्र - sss isi iss, 

विश्राम - ६ अक्षरमा

बेचेर

बाउले इज्जत किन्थे धान बेचेर 

छोरोले धन ल्यायो इमान बेचेर 

अनिकाल पूर्न भात  किनेको हुँ 

चामल  पकाउने  ओदान बेचेर 

बेरोजगारी  पीडा छ’  सबैलाई  

खानु पर्ने बा’को पहिचान बेचेर 

जवान ठग्छ तब लाग्छ’म हिडुँ 

अरब, कोरिया र जापान बेचेर 

गरीब अब्दुलको’ इमान बिक्यो 

बाइबल किन्यो अल्कुरान बेचेर 

चहल - पहल  छ’ महल आजै 

म  मन्दिर किन्छु  भगवान बेचेर 

धन ठुलो साबित गर्‍यो  धनाद्य

सम्मानित  भयो  अपमान बेचेर  

गजल  बिकेनन्  गजलकारको

कोही कमाउदैछन् उखान बेचेर 

मुर्ती बिक्न छाडे पछी देउताको 

हिद्दै छन् कलाकार सैतान बेचेर 

त्यसलाई माने धनी जो फर्कदा  

मन, मुटु ल्याउछ मुस्कान बेचेर

सकिदै  छ जगत’ बनेर स्वार्थी 

मान्छेलाई हावा र तुफान बेचेर 

बेहुली

जब तिमी गयौ पराई घर' बेहुली बनेर

यो मन्मा आए पिडाहरु' हिम्चुली बनेर

प्रश्न थियो मन्मा' को हो तिम्रो मान्छे ?
अब सताउदैनन् प्रश्नले' खुल्डुली बनेर

नाताहरु तोडिनुको' भेटे कारण आज !
देखे सम्बन्धहरु मरेको' मामुली बनेर

नयाँ साथी, सपना र' नयाँ पायौ घर
पुराना सबै हराएर गयो' काचुली बनेर

मायाको बदलामा मुटु' लगेउ बैगुनी
सजाएर माया अर्कैको' अन्जुली बनेर

घमन्ड

समयले चाउरी पार्ने' गालाको के घमन्ड
माटोमा मिलेर जाने' छालाको के घमन्ड

नागरिक हुँ' जल श्रोतको धनी देशको
धारो सुक्खा छ,नदी नालाको के घमन्ड

कती छन् अपराजित' एउटा बिजयमा
ओइलाउने फुलको' मालाको के घमन्ड

प्रकृतिले बनाएको' दिल तोड्छन् यहाँ
 ढोकाको ति कृतिम, तालाको के घमन्ड

देशमा केही गर्न' कोही नाते-पाते छैन
थियो मान बाजेको, पालाको के घमन्ड

एक्लै

औसिको रात होस् या' चाँदनि एक्लै छु !
तिमी कहाँ एक्लै, यहाँ म'पनि एक्लै छु !

जगत जाग्ने दिन पछी, आउछ अधेरी
भोग्ने बिपनी या' देख्ने सपनी एक्लै छु !

बतास झै आयौ तिमी' फेरी कहाँ गयौ ?
तब नि एक्लै थिए, र अब नि एक्लै छु !

पराइ त' पराइ हुन् ,को हुन् त'आफन्त?
टेकेर पनि यो अाफ्नै' आगनी एक्लै छु !

बुझेनन्'

कसैले बुझेनन्' मैले" मलाई बुझेझै
कहिलेकही त बुझिदे' तलाई बुझेझै

तिमी हुनु हराभरा, म' रिक्त बनु बरु
बाआमाले सन्तानको' भलाई बुझेझै

हेर' त्यो रुख' झर्ने फलको लागि
नूघ्छ रुखको डाली, फलाई बुझेझै

घायल पार्ने यादले' कहिल्यै बुझेन
यो चेतनाले मुटुको, जलाई बुझेझै