मेरो नजरमा ....

नजिक सोचे नजिक र पराइ सोचे पराइ सम्बन्ध भन्नु एक आभास न हो। के फरक पर्छ र एकै धुरी मुनी बसेर जहा सम्बन्ध बोध नै छैन आपसमा  ? 

यो एक्लै सम्भव पनि त छैन। तिमी को हौ' अनि म को हुँ' तर त्यहि बिच सिर्जना भएको आफ्नो पन को आभास नै त हो, सम्बन्ध ..। कुनै दिन उनि भन्ने गर्थिन् ..तिमि म बिना जीवन काट्न सक्छौ ?   आज म भन्छु - आफै सँग  हार्दै सुख - दुख को पल सङ्ग तँछाडमछाड गर्दै भागेको जिवनमा तिम्रो साथ मेरो लागि अति महत्त्वपूर्ण थियो। हामि सबैलाई थाहा छ। जीवनमा के पायौ र के गुमायौ? सुख लाई मात्र जिवन हो, भन्ने बुझेको तिमी मेरा दुख मा मलाई एक्लै छोडेर जान्छौ भन्ने के थाहा ? कती सजिलै बदलियौ तिमी मौसम बनेर, 

आधा अधुरै रहे सम्बन्धहरु कसम बनेर ।  तिमीले याद गर्यौ  गरेनौ ? तिम्रो बिदाइको दिन हामी दुबैको परेली भिजेको थियो, तिमी रोएर सपना सजायर नयाँ घर गयौ, तर म" भत्केको सपना बोकेर पुरानो घर फर्के । आज तिमीलाई भनौ क्यार...! कति दु:ख सहे जीवनमा' आज तिमीलाई  सुनाउ क्यार....

जिन्दगीमा रुनु पर्ने हजार कारण थियो, तर तिमीलाई हेरेर मुस्कुराउने प्रयत्न गर्थे' तिमीले छोडेर गएपछी रुनको लागी अरु बहानाको जरुरत परेको छैन । रुदै छु म' अझै पनि भक्कानो छोडेर चिच्याइ, चिच्याइ रुदै छु ।  तर तिमी नहुनूको बानी परिसकेको छ मलाई ।  एउटा कुरा थाहा छ तिमीलाई ? मैले आज के बुझे भने -  ' स्वार्थी हुँ म तिमी छोडेर गयौ भनेर होइन, म' स्वयम् एक्लै पर्नेछु भनेर रोएको  हुँ' ।  

अनेक बहाना  बाट तिमीलाई सच्चा र राम्रो सङ्ग यो मनमा सजाउने कोसीस गर्छु । यात तिमीलाई जरा देखी नै भुलु 

भन्छु । तर तिमी जति सरल र जाती छैनन् तिम्रा यादहरु,तिमी र तिम्रो यादको असमानता त्यही हो, तिमीलाई चाहान्थे र  पनि गयौ, तिम्रा याद नचाहदा पनि अाईरहन्छन् । आजभोलि तिम्रो गाउँ तिरको बाटो हुँदै यात्रा तय गर्दा खुब हिम्मत गरेर त्यो चौतारीमा नयन डुलाउछु ।  तिम्रो नाम कोरिएका रुखको घाउहरु जो नीको  हुनै लगेको छन् । "तिमी बिहे गरेर जादा' तिम्रो गाँउ निरको चौतारी खुशी भयर भन्यो होला- ठीक भयो, "अब हरेक साझ तिमीलाई भेट्न आउने त्यो मान्छेले तिम्रो नाम कोर्न मेरा शरीरमा चोट पुर्याउने छैन" ।

मैले साचो र चोखो माया गरेको थिए तिमीलाई तिम्रो मान, मर्यादा,भावना, इज्जत र प्रतिष्ठाको कदर गर्थे तिम्रो समिप रहेर तिम्रो इज्जत र प्रतिष्ठा सङ्ग खेल्ने दुस्साहस कहिल्यै गरिन मैले' प्रेमलाई आत्मा र आत्मीयता ले बुझेर। तर तिमी त्यसलाई मेरो कमजोरी सोच्यौ, प्रेमलाई आवेश र आधुनिकता ले बुझेर। कसम कसम हो। बाचा हो, अनि बचन हो, तोडे विस्वास गुम्छ। पाप लागेको प्रमण कहाँ छ र ?

मेरो बाध्यता र विवशता लाई मेरो हार हो मेरो असफलता  र कमजोरी हो भन्ने बुझ्यौ तिमीले। 

मेरो सपना हरु लाई मेरो उदेश्य हरु लाई कल्पना हो भन्ने संघ्या दियौ तिमीले। 

तर पनि म सातौं जन्म तिम्रो हुने कसम मात्र खाइन ,जुनै परिस्थिति मा पनि तिमीलाई खुसी  र सुखी हेर्ने अठोट र संकल्प गरे।  त्यसैले त आज तिमी नयाँ बाटो हुँदै नयाँ पथप्रदशक सङ्ग ब्यस्त छौ। तर म ?  एक्लै खुशी छु। आगमन ले बन्यो अनि विदाई सङ्गै सकियो  के यही हो त सम्बन्ध ????

होइन होला मेरो लागि। तर तिमीले त हो भन्ने प्रमाणित गरिसकेको छौ।